- Agata Manowska
INFORMACJE PRAKTYCZNE
Wernisaż
Czwartek, 4 czerwca 2026, godz. 18:00
Czas trwania wystawy
4–11 czerwca 2026
Godziny otwarcia
Od poniedziałku do soboty, godz. 16:30–19:30
Miejsce
iKonica Art Gallery
Via Nicola Antonio Porpora 16/A, Mediolan
Wstęp wolny
- Agata Manowska
Ademara | Luz Batista | Alida Bertinotti | Franco Coccopalmeri | Titti D’Alessandro | Loredana Di Cianni | Silvia Gabardi | Shakar Galajian | GF-Art Casamassima & Mansi | Alessandra Giorgi | Isabella Giovanardi | Rosita Lusignani | Agata Manowska | Antonio Pilato | Paola Ravani | Erwin Seppi | Kay Soray | Cristina Stellini | Toni Traglia | Fiorentino Trapanese | Emilio Valeri
Postrzegam naturę jako przestrzeń nieskończonych możliwości relacji — żywe miejsce, w którym poprzez dostrojenie zachodzi alchemiczny proces połączenia i dialogu.
Zanim pojawi się obraz, wszystko pozostaje zawieszone: ruch nie ma jednego kierunku, forma nie jest ostateczna, a czas nie został jeszcze domknięty. Dopiero akt spojrzenia — skupienie uwagi i naciśnięcie migawki — staje się momentem rejestracji. Możliwość przekształca się w fakt. Obraz staje się decyzją.
Fotografia nie jest dla mnie dokumentacją świata, lecz śladem spotkania. Jest zapisem chwili, w której potencjalność zostaje ograniczona, a jedno z nieskończonej liczby możliwych zdarzeń zostaje wybrane i utrwalone.
Moja obecność pozostaje wyczuwalna w strukturze obrazu: w rozmyciu ujawniającym ruch, w prześwietleniu sugerującym nadmiar, w niejednoznaczności wymykającej się jednej interpretacji. Granica pomiędzy tym, co widziane, a tym, kto patrzy, zaciera się. Pozostaje relacja, zatrzymanie i moment przejścia. To jest ten moment kiedy stajemy się z naturą partnerami w procesie tworzenia znaczenia.
Trzy prezentowane kompozycje fotograficzne — instalacje świetlne — ukazują symetryczną wizję natury zamkniętą w niemal sakralnej strukturze: organicznej, uroczystej i kobiecej. Złote skały oraz przejrzysta woda, uchwycone w lustrzanym odbiciu, tworzą formę przypominającą portal — przejście pomiędzy tym, co widzialne, a tym, co pozostaje ukryte.
Centralna oś obrazu działa jak szczelina rzeczywistości: miejsce, w którym materia traci ciężar, a płynność wody staje się nośnikiem energii. Mineralne struktury i refleksy światła układają się w organiczny ornament przywołujący archaiczne symbole lub twarz strażnika portalu.
Kompozycja oscyluje pomiędzy chaosem natury a matematyczną harmonią symetrii, sugerując istnienie porządku głębszego niż sama percepcja. Nie jest to pejzaż ani obraz wody, lecz wizualna metafora powrotu do źródła — do miejsca, gdzie wszystko się zaczyna i ku któremu wszystko powraca.
Obrazy zapraszają widza do kontemplacji i przekroczenia granicy znanego postrzegania formy — do wejścia w przestrzeń, w której czas, materia i świadomość stapiają się w jedną obecność.
Prezentowany cykl postrzegam jako manifestację natury rozumianej jako energia kobieca — nie jako symbol, lecz jako żywy proces. W wyłaniających się strukturach odnajduję jednocześnie siłę i delikatność, porządek i przypadkowość, napięcie i spokój. Ta współobecność przeciwieństw stanowi dla mnie istotę kobiecości: zmiennej, nieuchwytnej i niemożliwej do zamknięcia w jednej definicji.
W kontekście Feminism (Now) traktuję obrazy jako otwartą przestrzeń — pozbawioną jednej narracji i ostatecznej interpretacji. Kobiecość, podobnie jak natura, objawia się tutaj jako pole możliwości: płynne, wielowarstwowe i niejednoznaczne.
A jeśli to, co widzimy, nie jest zapisane w obrazie, lecz rodzi się wewnątrz nas?
Nie istnieje jeden sposób bycia kobietą. Nie istnieje jeden obraz ani jeden głos.
Feminism (Now) rodzi się z tego założenia: żywej różnorodności tworzonej przez tożsamości, doświadczenia i wizje, które współistnieją, przenikają się, a czasem sobie przeczą — tworząc znaczenie. Feminizm dzisiaj jest przestrzenią otwartą. Nie definicją, lecz praktyką nieustannie ewoluującą pomiędzy ciałami, językami i historiami.
Wystawa zaprasza do odkrywania kobiecości jako rzeczywistości pozostającej w transformacji, a nie zamkniętej formy. To przestrzeń możliwości przeniknięta osobistymi doświadczeniami i wspólnymi wyobrażeniami, gdzie malarstwo, rzeźba, fotografia i instalacja stają się narzędziami poszukiwania i opowieści. Każde dzieło jest gestem, punktem widzenia — nie po to, by dawać odpowiedzi, lecz by otwierać nowe pytania.
Wystawa sztuki współczesnej
4 - 11 czerwca 2026
iKonica Art Gallery, Mediolan
Kuratorka: Gina Affinito
Spójna seria, która przekształca prawdziwą geologię w archetypowe wizje: „Sanktuarium Kobiecości”, „Wewnętrzna Świątynia Kobiecości” i „Portal Kobiecości” tworzą mineralny panteon. Lustrzana symetria przywołuje na myśl ołtarze i święte wulwy/migdały, nie ilustrując ich, lecz oddając narodziny postaci w refleksję. Podświetlenie uwydatnia złote żyły i płynne głębie, przesuwając fotografię w stronę ikony.
Materia, woda i czas stają się metaforą wielowarstwowej, odpornej, przedludzkiej kobiecości. W kontekście „Feminism Now” seria proponuje feminizm telluryczny: mniej jawny, bardziej geologiczny, dotyczący ciała i jego miejsc.
- Gina Affinito
- Agata Manowska
(+ 48) 602 498 163
a.manowska@wsa.art.pl
W moim postrzeganiu natura jest artystką, która tworzy w nieograniczony sposób. Nie staram się jej rozumieć ani naśladować. Pozostaję w jej obecności jako obserwatorka, która z ciekawością i zachwytem obcuje z jej pięknem.
Twoja Brama do Natury
©2026 Agata Manowska - Wszelkie prawa zastrzeżone